Manifestom

İnsanlık tarihi boyunca birbirini kovalayan çağlardan kadim medeniyetlere, yazılı tarihten günümüze insanın varoluş refleksleri farklı formlarda ama hep aynıydı. Buradan yola çıkarak duygusal kodlarla insanın açığa çıkan ortak hislerine, varoluş reflekslerine ve toplumsal travmalarına dikkat çekiyorum. 'İnsanlık hali' mottosuyla malzemeyi tinsel devinimlerimizle harmanlıyorum; toplumsal normların birey üzerindeki basıncı dışa vurduğum formlarla protest bir dile dönüşüyor.

Bu zamansız duyguların izini sürerek yalnızca bugün değil yarın da yankılanacak sanatsal bir algı yaratmayı hedefliyorum. Heykellerim soğuk kimliklerinden sıyrılıp insan özünden damıtılmış bir duygu ile ısınıyor. İnsan varoluşunu sekteye uğratan, baskılayan düğümleri kendi formlarımda gevşetirken görürsünüz. Öyle ki kolektif bellek ile kurduğum bağı empatik bir etkiyle yansıtıyorum.

Realizmin gerçekliğini imgesel deformasyonla eritip yeniden yorumluyorum. Eserlerim bu devinim ile somutun ötesinde görsel bir söyleme dönüşüyor. Sanat benim için dışavurumcu anlayışla duygu ve düşüncelerimi ifade eden bir araç olurken, 'çamur' soluk alan bir boyut kazanıyor.

Bu yolculukta çamurla biraz cenk ettikten sonra senkronize olup dans etmeye başladığımda gelişen bağı vazgeçilmez buluyorum.